NAXÇIVAN :

05 Aprel 2025, Şənbə

Xalqının, millətinin dillər əzbəri oldu

...

Elməddin Niyaməddin oğlu Qəhrəmanov

(26.01.1997-06.10.2020)

Elməddin elə balacalığından hərbiyə maraqlı idi. Yaşadığımız məhəllədə iki hərbçi var idi. Onları görəndə elə sevinirdi ki... Atılıb-düşürdü ki, ana, bax, mən də onlar kimi hərbçi olacağam. Böyüyəndə mən də o formanı əynimə geyinəcəyəm. Onun ikinci arzusu isə bayrağımızı azad Vətən göylərində dalğalandırmaq, şəhid olsa belə torpaqlarımızı işğaldan azad etmək idi. Cəmi iki il o formanı əynində daşıdı Elməddin, cəmi iki il çalışdı, qazandığı məvacibi belə bizə göndərib deyirdi ki, ana, ata, evimizi təmir edin. O iki il ərzində evimizi düzəltdik. 2020-ci il yanvarın 26-da Elməddinə nişan apardıq. Həmin gün həm də doğum günü idi. İkisini bir gündə qeyd etdik. Oğlum özü ilə birgə mənim ürəyimi də apardı. Elməddin mənə həm ata, həm ana, həm bacı-qardaş, yaxın yoldaş, dərdimi danışa biləcəyim, ürək sirrimi bölüşə biləcəyim yoldaş idi. 

Hər dəfə zəng edəndə saatlarla danışırdıq. Atasını da çox sevirdi. Ancaq hər sirrini mənimlə bölüşürdü. Axşamlar işdən vaxt tapan kimi mənə görüntülü zəng edirdi. Saatlarla söhbətləşirdik. Atası gəlib bizə gülürdü, soruşurdu ki, siz ana-bala hələ danışıb qurtarmamısınız? Bax belə bir oğul idi Elməddin: sözü-söhbəti şirin, ürəyi böyük, mənəviyyatı zəngin. 
Onunla sonuncu dəfə ayın 6-sı danışdım. Axşamüstü, saat 6-7 radələri idi. Elə son danışığımız da o oldu. Məndən halallıq aldı, atasını soruşdu, qardaşlarını xəbər aldı. Atası evdə deyildi. Dedi ki, ana, atam gələndə də zəng edəcəyəm. Bilirəm, o da məndən yana narahatdır. Nigaran qalmayın, hər şey yaxşı olacaq. Müharibənin odu-alovu içində mənə təskinlik verirdi. Ana, narahat olma, hər şey qaydasındadır, – deyirdi. Bilirdim ki, məni sakitləşdirmək üçün elə danışır. Şəhidlik zirvəsinə ucalmamışdan bir neçə gün əvvəl danışanda dedi ki, ana, Ağdam uğrunda döyüş gedir. Müharibənin çox həssas yeridir. Ağdamı mütləq azad etməliyik. İşğal altında olan bütün torpaqlarımızda bayrağımızı dalğalandırmalıyıq. 
Bir sözlə, öldü var, döndü yoxdur. Elə bu istəklə də döyüşlərə atılmışdı. Dostlarının, döyüş yoldaşlarının söylədiyinə görə, qəhrəmanlıqla vuruşub. Ayın 6-sı isə şəhid oldu. Ayın 12-si Naxçıvana gətirildi. Elə həmin gün torpağa tapşırıldı. Böyük hörmət və ehtiramla... Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət etsin. Onlar xalqımızın xatirəsində daim anılacaqlar...

Nəşr edilib : 24.10.2024 22:01