NAXÇIVAN :

05 Aprel 2025, Şənbə

Vətəninə qırılmaz tellərlə bağlı idi

...

Fərid Kəmaləddin oğlu Mehbalı

(18.01.1994-13.09.2022)

Fərid ailəmizin ilk oğul övladı idi. Böyük xəyallarla yaşayırdı. Həmişə deyirdi ki, anacan, mən böyüyüb sənin qulluğunda layiqincə dayanacağam. Mən isə deyirdim ki, oğlum, çalış general ol, məni general anası et. Sözlərimə, tapşırıqlarıma elə hörmətlə yanaşırdı ki... Elə uşaqlıqdan ailəyə yanımlı, ataya, anaya hörmətli idi. Heç unutmaram; hər dəfə atası işdən evə gələndə Fərid atasının ayağına durardı, ehtiram göstərərdi. Bir sözlə, Fərid əsl hərbçi keyfiyyətlərinə malik oğul idi. Elə ona görə də taleyi onu ən məsuliyyətli və çətin peşəyə – hərb işinə çəkib apardı. 
Səkkizinci sinifdə oxuyarkən öz istəyi ilə Heydər Əliyev adına Hərbi Liseyə sənəd verdi. Qəbul olundu. Təhsil müddətində nizam-intizamı, savadı, nümunəvi zabit keyfiyyətləri ilə seçilirdi. Tərifnamələr, fəxri fərmanlar, təşəkkürnamələr alırdı. Naxçıvanda təhsilini başa vurduqdan sonra Bakıdakı ali hərbi məktəbdə təhsilini davam etdirdi. Oranı da yüksək qiymətlərlə başa vurdu. Hərbi formasını əyninə geyinib xidmətə başlayanda da öncə Vətən dedi, Vətən söylədi. Deyirlər, ailəsini sevən kişi Vətənini də sevər, onu ailəsi kimi qoruyaraq keşiyində dayanar. Fərid ailəsini o qədər sevirdi ki, bizim bir an narahat olmağımızı, ondan nigaran qalmağımızı qəbul edə bilmirdi. Tez-tez əlaqə saxlayırdı. Telefon danışığımızda çalışırdı ki, bizə çox şey bildirməsin. Hətta Vətən müharibəsinin astanasında belə bizdən hər şeyi gizlətmişdi. Nə zaman əhvalını soruşsaq, işinin üstündə olduğunu deyirdi. 

Xatırlayıram; müharibənin başlamasına bir neçə gün qalmış onları birgünlük məzuniyyətə buraxmışdılar. Soruşanda ki, ay Fərid, bəs nə üçün belə bir vaxtda geri qayıtmısınız? Cavab verdi ki, ana, məktəbqabağı uşaqlarımıza məktəb ləvazimatları almaq üçün icazə veriblər. Daha sonra yenidən təlimə qayıdacağıq. Bax belə bir oğul idi Fərid: çətinliyə dözən, işini, peşəsini canından artıq sevən, Vətəninə qırılmaz tellərlə bağlanan. Müharibənin odu, alovu içərisində ağır yaralansa belə təmkinini qoruyan, əsl hərbçi kimi Vətən söyləyən, elə azad Vətən sevgisi ilə də dünyaya əbədi gözlərini yuman. 
Onun şəhadətindən sonra haqqında o qədər yaxşı fikirlər eşitdim, o qədər xoş sözlərin, qürurverici xatirələrin şahidi oldum ki... Hər kəs onun nümunəvi hərbçi olduğunu, xidmətində ayıq-sayıq dayandığını söyləyirdi. Komandiri, eləcə də müharibədə onunla birlikdə olan xidmət yoldaşları deyirlər ki, döyüşdə Fərid qolundan yaralanmışdı. Onu geriyə təxliyə etmək istəsək də, Fərid razı­laşmırdı. Deyirdi ki, nə böyük yaradır. Bundan ötrü geri qayıtsam, mənə nə deyərlər. Halbuki vəziyyəti dediyi kimi sadə deyilmiş, çox ağır imiş. Komandiri deyir ki, o vəziyyətdə belə öz təmkinini qoruyurdu, biz onu ürəkləndirirdik. Deyirdik ki, Fərid, bu yaraya görə dünyaya göz yummaq olmaz ha, bərk dayan. Hər şey yaxşı olacaq. Dediklərinə görə, oğlum həmin yara ilə geriyə qayıdarkən qan itirmədən dünyasını dəyişib, şəhidlik zirvəsinə ucalıb. Ölümü ilə başda ailəsi olmaqla, onu sevən hər kəsin ürəyini özü ilə apardı. Hətta sonradan eşitdik ki, şəhid olduğu xəstəxanada belə həkimlər, onu tanıyanlar Fərid üçün gözyaşı tökürmüşlər. Nə deyə bilərik? Allah başda oğlum Fərid olmaqla bütün Azərbaycan şəhidlərinə rəhmət etsin, yerləri cənnət olsun. Biz onlarla hər zaman fəxr edəcəyik. 

Nəşr edilib : 22.10.2024 20:02