27 Noyabr 2020, Cümə

Neçə gündür ki, böyükdən-kiçiyə bütün Azərbaycan sevinc göz yaşları içərisindədir. “Qarabağ əzəli sahibinə qayıdıb, Şuşa bizimdir, Laçın bizimdir!” “Şəhidlərimizin qisası alındı, onların ruhu ağ göyərçinə dönüb Qarabağımızın azad səmasında qanad çalır!” kimi şüarlar dolaşır hamının dilində. Hər kəs qürurlu və sevinclidir. Amma aramızda elələri də var ki, onların sevinci tam başqadır. Bəli, onlar illərdir, öz yurdlarından zorla qovulub məcburi köçkün kimi vaxtilə qışın soyuğunda, yayın istisində çadırlarda yaşamağa məcbur olan insanlardır. Biri Cəbrayıldan, biri Şuşadan, digəri Zəngilandan, Qubadlıdan və işğalda olan başqa torpaqlarımızdan silah gücünə çıxarılanlar. İllərdir, o gün gələcək, – deyib ordusuna, dövlətinə, dövlət başçısına ümid bəsləyənlər. Artıq o ümid doğrulub. Bununla hamımızın arzusu yerinə yetib. İşğaldan qarış-qarış azad edilən torpağımızın ən yüksək zirvəsinə sancılan bayrağımız hər birimizin ürəyini dağa döndərib. Yurdlarından qovulanda özləri  ilə təkcə evinin qapılarının açarlarını götürən, son nəfəsində: bax o sandıqda evimizin açarları var, onları qoruyun, yurdumuz alınanda qapımızı açarsınız,  deyənlərin arzusu yerinə yetib. 

Ardını oxu...

Bu gün daha qürurlusan daha yüksəklərdə dalğalanırsan. Ay ulduzun şölə saçır mənəm deyir gəlmişəm illərdir həsrətində olduğum torpaqlara sancılmağa  səmasında parlamağa Qarabağın. İgidlərin səni ürəyinin üstündə gəzdirir hər qarış torpağı işğaldan azad etdikcə yüksəklərdə dalğalandırır. Bu gün Cəbrayılda, Qubadlıda, Fizulidə, Şuşada dalğalanırsan sabah Xankəndində, Kəlbəcərdə dalğalanacaqsan.  Düz 102 il bundan öncə bir may səhərində ay ulduzun üç rənginlə şölə saçdın dalğalandın Azərbaycanın səmasında. Cəmi 23 ay çəkdi xoşbəxtliyimiz. Səni xain əllər göylərdən endirdi amma xalqımızın ürəyindən silə bilmədi. Ən dəyərli xəzinə kimi saxlandın əzizləndin gizlin gizlin çıxarılıb neçə neçə anaların ataların sinəsinə basıldın göz yaşı ilə islandın. Ta o vaxta kimi ki, müstəqilliyimiz elan edildi yüzlərlə igid azərbaycanlının şücaəti ilə. Sən yenə yüksəldib  dalğalandın. Və  tarixi bir gündə doğma Naxçıvanımızdan qanad açdın Vətənimiz Azərbaycana. Yüksəklərə sancıldın. Tale yenə bir sınaq qismət etdi sənə canımız varlığımız Qarabağın düşmən hücumuna məruz qalanda bağrımızda yeni bir yara açıldı bizi ən çox incidən isə sənin Şuşanın Laçının, Ağdamın səmasından qoparılmağın oldu. İllərdir həsrətindəydik biz də, sən də.  Yenə Şuşaya Laçına doğru yol aldın igid Azərbaycan əsgərinin əllərində göylərə yüksəldin sancıldın Qubadlıya Zəngilana Şuşaya. Silahla sən tən oldun. Oğulların silahı çiynində, səni köksündə daşıdı. Onların yüksəldiyi zirvə şəhidlik oldu o zirvənin ən yüksək yerində isə sən varsan. Daima yüksəklərdə dalğalan Türkün şanlı bayrağı.

 Ramiyyə ƏKBƏROVA


 

 

 

Hər həftənin şənbə günü paytaxt şəhərimizin Xətai küçəsindəki Mərkəzi bazarda təşkil olunan kənd təsərrüfatı məhsullarının satış yarmarkasında təzə balıq satıldığı yerdə çoxlu insanın növbəyə dayandığını çoxumuz görmüş olarıq. Hər ilin balıq mövsümündə elə bir şəhər sakini olmaz ki, buradan yolu düşməsin. Neçə ildir ki, naxçıvanlılar bu imkandan istifadə edirlər. Hər dəfə bu mənzərəni görəndə fikrim uzun illər əvvələ – ötən əsrin 90-cı illərinə gedir. Həmin illərdə pərakəndə halda tutulan və sanitar tələblərə cavab verməyən yerlərdə satılan balıqları almaq məcburiyyətində qalırdıq. Ancaq bu, uzun çəkmədi.

Ardını oxu...

Babək rayonunun Gərməçataq kəndinə gedən yolun sərt döngələri, aşırımları bizi qətiyyən yormur. Əksinə, tələsirik ki, Vətənin başladığı yerə – sərhədə tez çataq, orada xidmət edən hərbçilərimiz və əsgərlərlə həmsöhbət olaq. Onların addımladığı səngərə biz də ayaq basaq. Elimizi, obamızı, canımızı, Vətənimizi əmanət etdiyimiz igidlərin bir gününə şahidlik edək. Kəndə yaxınlaşdıqca yolboyu Tanrının yurdumuza bəxş etdiyi gözəlliklərə tamaşa edirik. Payız fəslinin bolluq və bərəkət dolu bu günlərində həyət-bacaların cəvizini, badamını, heyvasını toplayan insanlar düşmənin bir addımlığında qorxu-hürkü bilmədən ömür-gün sürürlər. Rayonun Yuxarı və Aşağı Buzqov, Gərməçataq kəndlərində seyr etdiyimiz mənzərələr ürəyimizə sevinc gətirməklə bərabər, ordumuza inamımızı da artırır. Düşünürəm ki, o uca zirvələrdə igid oğullarımızın düşmənin qorxulu yuxusuna çevrilməsi sayəsində torpaqlarımız qorunur. Bir vaxtlar bu uca zirvələrdə qanlı döyüşlərdə sinəsini Vətənə sipər edən oğulların yolunu bu gün Əlahiddə Ümumqoşun Ordunun əsgərləri davam etdirir.

Ardını oxu...

(esse)

O gün gəldi, müjdə olsun, gözəl Şuşa, cənnət Şuşa. Harayına səs verir, murdar erməninin ayağını müqəddəs torpağından qoparmağa gəlir igid oğulların. O dolanbac yollarından boylanan boynuna dolanmağa, həsrətlə yollara baxan gözlərinin qadasını almağa gəlir əzizlərin, doğmaların. Yolunu düz 28 il gözlədiyin ər oğulların səni əsirlikdən qurtarmağa gəlir. Haray yetir Laçına, Xankəndiyə. Xarı bülbülə də de solmasın, onun ətrini duymağa tələsir qəhrəmanların. Gözəlliklər aşiqi, böyük Vaqifə, xanımlar xanımı, xan qızı Natəvana da de ki, artıq yad baxışlar altında dolanmayacaq ruhları, azad olacaqlar.

Ardını oxu...

Bir neçə həftə bundan öncə ürəkdən bir ah çəkib, əllərim əsə-əsə “1993-cü ildə Cəbrayıl adlı bir yara açıldı qəlbimizdə” yazmışdım. Bu şəhərin tarixindən, işğal edildiyi gündən məqalə qələmə alanda duam bu olmuşdu: İnşallah bu, işğaldan bəhs edən sonuncu yazım olar. Torpağımız geri qayıdar, xoş, qələbə soraqlı yazılarla salamlayarıq oxucularımızı. 27 il idi ki, ürək yanğısı ilə 27 dəfə Cəbrayılın işğalından yazsaq da, həmişə ümidli, inanclı olmuşuq, demişik ki, biz inanırıq torpağımız geri qayıdacaq. Buna tam əminik, çünki yolumuz ulu öndər yoludur, ordumuz dahi rəhbərin ən böyük arzusu olan Qarabağın tam azad olunması sevincini xalqımıza yaşadacaq. 

Ardını oxu...

Sentyabrın 27-dən Azərbaycan gecələrinin sabahları igid oğullarımızın Günəş kimi parlayan qəhrəmanlıqlarının şəfəqləri ilə açılır. Qəlbi Vətən eşqi ilə döyünən igid oğullarımız öz canları bahasına üçrəngli bayrağımızı Suqovuşana, Füzuliyə, Cəbrayıla, Xocavəndə, Hadruta sancır. Onlar Azərbaycan xalqının tarixini öz müqəddəs qanları ilə yazırlar. Hər qələbə xəbəri ilə ürəyimiz dağa dönür. Hər kəs cəbhəyə, səngərə can atır, öz canlarından keçərək təki torpağımız – Şuşamız, Laçınımız, Kəlbəcərimiz azad olsun. Orada illərdir, əsir qalan şəhid ruhları sevinsin”, – deyirlər.

Ardını oxu...

Bir zirvə var dünyada! Şəhidlik zirvəsi deyirlər adına. Bu zirvə elə bir yerdədir ki, oradan Vətən görünür. O Vətən ki torpağı şəhid qanı ilə yoğurulur. Elə şəhid anası da torpağı sevir, ona deyir sözünü, göz yaşını da torpağa axıdır. Axı oğlu da o torpaq bölünməsin deyə, keçmişdi öz şirin canından. Deyirlər ki, “Oğul var evdən gedir, oğul var eldən”. Onlar təkcə öz ailələrinin deyil, Vətənin oğullarıdır, anamız Azərbaycanın ən dəyərli oğulları. 30 ildir, davam edən müharibənin qəhrəmanlarının öz ölümləri ilə, qanları ilə tarix yazan şəhidlərin ruhu neçə gündür, sevinir! Sevinir ki, onların uğrunda canlarından keçdikləri torpaqlar ovuc-ovuc, hissə-hissə, qarış-qarış geri qaytarılır. Şanlı Aprel zəfərindən sonra bu döyüşlər Qarabağ uğrunda ən böyük əks-hücumdur. Ordumuzun rəşadətinə bütün xalq sevinir, alqışlayır onları. Şəhid analarının ürəyindəki alovu az da olsa, söndürür, təsəlli olur onlara qələbə xəbərləri.
Talış kəndinin, Suqovuşanın, Füzuli və Cəbrayıl rayonlarının, kəndlərinin və Cəbrayıl şəhərinin, müxtəlif strateji yüksəkliklərin, işğaldan azad edildiyi xəbərini alanda üz tutduğum ünvanlar şəhid analarının evləri, ocaqları oldu.
Şanlı Aprel zəfərinin Naxçıvan torpağından olan qəhrəmanı leytenant Qabil Orucəliyevin anası Nuriyə xala qürurludur. Deyir ki, şad xəbəri aldığım gün oğlumun məzarına getdim. ...Müjdə verməyə! İgid oğlum, qisasın alındı. Sənin canından keçdiyin torpaqdan – Talış kəndindən düşmənin murdar nəfəsi kəsildi. Bir neçə gündür, ordumuzun Qarabağın bir şəhəri, ondan çox kəndi azad edilib. Uğrunda canından keçdiyin o torpaqlarda indi müqəddəs bayrağımız dalğalanır, azan səsi eşidilir. Ruhun şad olsun!
Hər qarış torpaq uğrunda oğullar sinələrini sipər etdi düşmən gülləsinə. Onlar təkcə öz analarının yox, hamımızın ürəyinin qoru oldular. Təsəllimiz var indi: oğullarımız torpağımızı azad etdilər. Düşmənə aman vermədilər. Bu gün işğaldan azad edilən torpaqlarda onların da ayaq izi var. Qəhrəmanlar öz adlarına layiq dəfn olundu. Onlar qələbə şəhidləri adını qazandı, bu, hamımızın təsəllisi oldu. Ermənilər sevinməsinlər ki, oğullarımızı öldürdülər. Biz bir ölüb min dirilən bir millətik. Yeni-yeni qəhrəman Qabillər, Aqillər, Məmmədlər, Raqiblər doğulacaq, böyüyəcək. Onların da damarlarında qan əvəzinə Vətən sevgisi axacaq. Onlar da ataları kimi qəhrəman olacaqlar.

Ardını oxu...

Yenə bir qaranlıq gecə igid Azərbaycan əsgərinin şücaəti, rəşadəti ilə nura qərq oldu. Yenə bir sabahımız qələbə xəbəri ilə açıldı. İgid oğullarımız sentyabrın 27-ni tariximizə öz qanları ilə yazdılar. Yeni bir tarixi gün, yeni bir qələbə illərdir, torpaq həsrəti ilə yaşayan insanların gözündə sevinc yaşına, ürəyində qürura döndü. Torpaqlarımız erməni vandalları tərəfindən işğal ediləndən illər sonra – 2016-cı ilin Aprel döyüşlərində xalqımız həsrətində olduğu qələbə xəbəri ilə açdı bir yaz səhərini, iki il sonra 2018-ci ilin may səhərində isə qədim Naxçıvanımızdan qələbə soraqlı müjdələr qanad açdı doğma Azərbaycanımıza. Və bir neçə gündür, gözümüz yolda, qulağımız səsdə gözləyirik şanlı ordumuzun zəfər xəbərlərini. 

Ardını oxu...

Artıq dörd ilə yaxın bir zaman idi ki, torpaqlarımızda döyüş gedirdi. Müstəqilliyini yenicə qazanmış Azərbaycanın nə nizamlı ordusu var idi, nə də güclü iqtisadiyyatı. Bunu əsl fürsət sayan xain ermənilər isə bir zamanlar çörək kəsdikləri süfrəni ayaqlamağı özlərinə ar bilmədilər. Hələ, əksinə, bir vaxtlar onları gətirib, dədə-baba yurdlarımıza yerləşdirib, vaxtı gələndə istədikləri kimi istifadə edən hansısa bir qüvvənin gücünə arxalanıb “böyük Ermənistan” xəyallarını gerçəkləşdirməyə başladılar. Daxildə baş verən münaqişələr – Qarabağın müdafiəsini boş qoyub Gəncədə qiyam qaldıran, hakimiyyət davasına qalxan “vətənpərvərlərin” hərəkətləri düşmənlərimizin dəyirmanına su tökürdü...

Yüzlərlə igidimizin son ana kimi müqavimət göstərməyinə baxmayaraq, Vətənimizin bir parçası olan Xocavənd 2 oktyabr 1992-ci ildə mənfur düşmənin əlinə keçdi. Bu gün rayonun işğal edilməsindən 28 il keçir. Erməni qəsbkarları və muzdlu döyüşçülərlə gedən qeyri-bərabər döyüşlərdə bölgənin kəndləri qarış-qarış, addım-addım itirilib, əliyalın əhaliyə divan tutulub. Qaradağlı kəndində misligörünməmiş vəhşiliklər törədilib, kənd əhalisinin böyük bir qismini xüsusi amansızlıqla qətlə yetirərək soyqırımı həyata keçirilib. Bu kənd ermənilərlə qeyri-bərabər mübarizədə 4 ay tam mühasirə şəraitində qalıb, 800 sakini olan yaşayış məntəqəsində 91 nəfər şəhidlik zirvəsinə yüksəlib. Bu isə kənd əhalisinin hər 10 nəfərindən biri deməkdir Bir qədər sonra Əmirallar, Muğanlı və Kuropatkin, 1993-cü il iyulun 23-də isə Günəşli kəndləri işğal edilərək yandırılıb.

Ardını oxu...

Təmiz ab-havası, füsunkar təbiəti, buz bulaqları, “bəstəkar” şəlalələri, qollu-budaqlı “pir” ağacları  ilə insanda xoş duyğular oyadan, qayalarından xınalı kəkliklərin səsi gələn Havuş kəndinə doğru irəlilədikcə Şərur-Dərələyəz silsiləsinin özünəməxsus gözəllikləri, uca dağları, xoş təbiəti, təravətli havası insanı, sanki sehrli bir aləmə aparır. Yolboyu seyr etdiyimiz adları əfsanəyə çevrilən Sırfadaşı, Əncirik, Hadıqayıb, Dana qalası, kəndi üzük qaşı kimi dövrəyə alan dağlar qoynunda bitən min bir dərdin dərmanı olan bitkilər ilə də məşhurdur. 

Ardını oxu...

Vətənimizin ən qərb nöqtəsi, Azərbaycanın Avropaya açılan qapısı, qədim və həmişəcavan Naxçıvanımızın qeyrət qalası olan Sədərək haqqında çox deyilib, çox yazılıb. Lakin Naxçıvan şəhərindən cəmi 80 kilometr məsafədə olan bu rayon haqqında düşünərkən onun çox yox, 30 il öncəsi, yaxın keçmişdəki qəhrəmanlıqla müdafiəsi yada düşür. İftixarla xatırlayırıq ki, torpaqlarımıza göz dikmiş yağı düşmənə ilk zərbə məhz Sədərək kəndinin müdafiəsi zamanı endirilib. 

Rayon əhalisi son dərəcə ağır anlarda muxtar respublikanın vətənpərvər oğulları ilə dahi rəhbərin ətrafında yumruq kimi birləşib düşmənin başında ildırım kimi çaxdı. Düşmənin atdığı “Qradlar”, “Alazanlar” Sədərək torpağına yağış kimi yağsa da, doğma yurdunu, isti ev-eşiyini heç kim tərk etmədi və bu gün qüdrətli ordumuzun gücündən vahiməyə düşən ermənilər buraya baxmağa belə, cürət etmir. Elə bu qürurlu hisslərlə bu gün də burada həyat öz axarı ilə davam edir. Sədərəklilər bu torpaqdan bir addım da olsun, geri çəkilmədiyi kimi, onu tərəqqiyə qovuşdurub əsl cənnətə çevirməyi də yaxşı bacarırlar. Rayonun müasir mənzərəsinə baxdıqda onun tarixi təsərrüfatçılıq ənənələri və sosial həyatı ön plana çıxır. Onu da qeyd etməliyik ki, sədərəklilər təsərrüfatda bacarıqlı, işgüzar insanlardır. Rayon iqtisadiyyatının əsasını kənd təsərrüfatı təşkil etsə də, digər sahələrdə də mühüm uğurlar əldə olunub.

Ardını oxu...

ARXİV

Noyabr 2020
Be Ça Ç Ca C Ş B
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6

MÜƏLLİFLƏR

KEÇİDLƏR